21 Nisan 2008

Şimdi reklamlar


Şöyle bir deney yapılmasını talep ediyorum: Bir adamın hafızasını silelim. Ona günler boyu reklamları izletelim.(Farkındayım çok zalimce. Ama durun daha bitirmedim.) Dedim ya günlerce reklamları izletelim. Ya da daha iyisi birini kurban etmeyelim de böyle bir adam olduğunu varsayalım. Dünya hakkında ne düşünür bu adam? Ya da yaşadığımız hayat hakkında?


Kırışık önleyici kremlere bakar ve etrafında hiç yaşlı insan görmeyeceğini düşünür. Sonra ardından saç dökülmesini önleyen şampuan reklamı çıkar ve bu adam der ki "herkesin saçı" var. Aaa o da ne saç boyaları hem de bitkisel bazlı. Demek ki beyaz saçlı kimse yok. Yaşasın hiç yaşlı görünmeyeceğiz.


Parasızlık mı? O da nesi? Banka kredileri, düşük faizli kredi kartları hayatımızı kolaylaştıracak nasılsa.


Ya yiyecekler? Kesinlikle hepsi çocukların daha sağlıklı büyümesi için özenle ve el değmeden imal ediliyor. Sağlıklı çocuklar, sağlıklı bir gelecek. Evet geleceğimizi de güvence altına aldık. Güvence demişken bir de sigortalar var. Herşey çok kolay. Gidip sigorta yaptırıyorsun sonra ölüyorsun. Korkma sigorta çocuklarının geleceğini güven altına alır. Şu endişelendiğin şeye bak.


Sonra bu adamı hayatın ortasına bırakıverelim. Hani şu varsaydığımız adamı. Sonuçları tahmin etmek zor mu? Deneyelim en azından. Hormonlu gıdalardan tüm sistemi bozulmuş vücutlar, kanserden ölenler, şiddet manyakları, trafik kazaları... Bu adam bunları görecek. Sonuç: düş kırıklığı, depresyon ve yaşamın anlamsızlığı hissiyle bitki gibi yaşıyor olduğunu düşünme...


Çocuklar. Koyun onları televiyonun önüne siz bedava hattınızla tüm arkadaşlarınızı arayın. Hiç birşey bulamadınız mı? internette chat yapın. O da olmadı diziler karşısında uyuklayın. O çocuk, dönen renkli reklamların karşısından bir saniye bile ayrılmayacaktır. Güvenin bana.


Az önce bir adam varsaymıştık. Hani denek olarak kullanacağımız bir adam. Ve sonra vazgeçmiştik çok zalimce olur diye. Anımsadıysanız eğer o deneklerden anaokullarında, kreşlerde yüzlercesi var. Ve ne yazık ki; hiç birinin anne ve babası o çocuklara ne kadar zalimce davrandıklarının farkında değiller.


Gelecek mi? O çocuklar için gelecek sadece çökmüş bir dünyanın kıyısında oturan hayalkırıklığına uğramış insanlarla dolu toplumdan oluşuyor.

Resim: http://www.deviantart.com/print/1833037/

3 yorum:

  1. Çok gerçekçi bir benzetme, çocuklar sıfır km hafızaları ile, aynı bu benzetmedeki gibi algılıyorlar reklamları.

    YanıtlaSil
  2. gerçekten güzel bir tesbit,ben de nefret ediyorum bazı reklamlardan,gerçekçi olmayanlar çoğunlukla.orada deney falan yapıyorlar ben yapıyorum olmuyor evde.Dava açma imkanı olurmu ki gıcıklık olsun diye.İnsanları aldatıyor bunlar falan diye...

    YanıtlaSil
  3. Dava açma imkanımız olur mu bilmem ama bangır bangır bağırıp anlatmalı bunları... Kim bilir belli mi olur belki de bir kaç kişi duyar.

    YanıtlaSil