13 Ekim 2008

...

Kazan gibi bir kafam var bu aralar. Koca bir kaya gibi de diyebiliriz. Evet. O kafayı bahçeye çıkardım akşamın geç saatlerinde. Bir de sigara tutuşturdum ağzına ki sakinleşsin. Salonu işgal etmiş uyumsuzlar korosunu orada unutsun, sonbahara püfür püfür savursun içindeki sıkıntıyı istedim. Biraz sonra karanlıkta biri göründü. "Merhaba" dedi, ağzımın içinde dans eden dumanı üfledim. "Sana da" dedim. Kocaman gülümsedi. Hey gözünü sevdiğimin "ben ne sevimliyim" gülümsemesi. Dişlerinin arasından yapaylık akıyor be kuzum kapa azıcık ağzını çok değil azıcık. "Naber" dedim, diyeceğime pişman olacağımı bile bile. Sana ne yahu? Bu adamdan neyin kimin haberini soruyorsun. Dön arkanı iç sigaranı... İliklerimize işlemiş toplumsal salaklıklar. Kibar olalım da sahtekarlığımızın önemi yok. Nabermiş... Sanki umurumda da.

Kimyon alacakmış komşudan. "Gecenin bu saatinde mi?" diye geçiyor aklımdan. Ama dilim tutuyor kendini bu kez. O nasılsa bir açıklama getirecek. İçli köfteymiş derdi. Eh kimyonsuz da olmazmış bu meret. Vay vay vay. Gecenin bir vakti içli köfte yapacak kadar hayat dolu komşularım varmış. Vay ki vay vay... "İster misin sana da getirelim mi?" diyor. "Sağol" diyorum "ben kendim içli köfteyim zaten. Ve kendi türümden olanları yemem." Karanlıkta kayboluyor ama kahkahası hala kulağıma doluyor.

Nesi var bu insanların Allah aşkına?

Fotoğraf:
John Philips

25 yorum:

  1. Sen beni de yemezsin o zaman... diye vıcık vıcık konuşayım mı F. ? İçli köfte.. İçli köfte... Yarın ben böyle gezerim artık.. Çok sıcak olmuş yazın:) Kocaman sarıldım.. Erken yatıyorummmmmmmmmmmm:)

    YanıtlaSil
  2. Ben de erken yatıyorum İçli Köftem :) Ben de sarıldım kızkardeşime :)

    YanıtlaSil
  3. insanların bir şeyi yok, o olmayan bir şeyi arıyorlar. artık nerede denk gelirse işte:)

    YanıtlaSil
  4. bu tarz insanların heryerde şubesi var..
    nesli tükenmişler katagorisinde de olmayacaklar hiçbir zaman, malesef :(
    yine güzel satırlar..
    zevkle okudum...

    YanıtlaSil
  5. doğru deyon, kibar feyzoluk reflex olmaya başlıyo.. halbuki ben hep derim ayı olmak ne rahatlıcı ne nirvanasal ne kızgın kumlardan serin sulara atlatıcı efekti veren bir arzu haldir diye..(arzu nerden çıktı ya?)

    intikam al .. intikam.. sen de komşularından elmalı turtaya katmak için karabiber iste..

    YanıtlaSil
  6. NİLY: Sanırım haklısın Nily.

    1SEN: Her yerde ama her yerdeler. Bu yüzden de sürekli karşılaşmak zorundayız bu insanlarla :) Teşekkür ederim.

    ARTİ: Ben bıktım bu zorunlu kibarlıklardan be Arti. Saçma sapan nezaket gösterileri... Toplumsal kurallar eşittir asla kendin olamamak. Kendini bir yana bırakıp başkalarının isteğine göre davranmak. Ben reddediyorum tüm bu yapay nezaketi.

    YanıtlaSil
  7. Herşeyi çok çabuk tükettikleri için aslında çok şeyleri var fakat ne anlamlandırabiliyor ne de adlandırabiliyorlar...Dolayısı ile hep kendilerinde olmadığını düşündükleri şeyin peşinde dolanıp duruyorlar...Bunu yaparkende okadar bencilleşiyolarki bununda farkına varamayıp tüm hatalarında bir güzel "aaa ben ne dedim ki " diyip sıyrılabiliyorlar...

    Canım benim insanlar fazla yüklenmiş beyinleri ile ( sosyal sıkıntılar, maddi sıkıntılar) kendilerini soyutlamış zombi gibi rutine bağlamış dolanıyorlar işte...

    Öptümm...

    YanıtlaSil
  8. Benim tahammül etme düzeyim mi çok düştü ayrıntılara çok mu takılıyorum bilemiyorum ama bazen şöylece bakarken dehşete kapılıyorum. İnsanlar "tüket tüketelim tüketsinler" mantığıyla yaşayıp gidiyorlar. Ve herşey nasıl da yüzeyden yaşanıyor. Kağıt mendil gibi kullan at... Artık böyle...Hepimizin içinde, aklında dünya kadar sıkıntı sorun var ama bu yüzeyden gitme haliyle nasıl çözülecek bunlar? Daha da beter olmayacak mıyız? Dediğin doğru zombi gibi rutine bağlanmış bir yaşam bu...

    Ben de öptüm seni Agnus'cuğum...

    YanıtlaSil
  9. Çok içli bir yazı. Ama nedense sonunda gülümsedim ben. "Nesi var bu insanların Allah aşkına?" Çok içten olmuş çok. Mutlu olasın çok :)

    YanıtlaSil
  10. İçli köfteden içli bir yazı :)Gülümse sen de hep Parpali :) Sevgiler...

    YanıtlaSil
  11. Merhabalar el uzatmalar bir ritüel, toplumsallaşma çabası ritüeli, Merhaba dünyalı bir dostuz. Bir ilk adım. İlk adıma takılıp kalmakda var sanırım ritüel alışkanlığa dönüşebiliyor. Otomatiğe bağlanmış merhaba/ nasılsınlar. Biz dostuz deyip geçip gidebileceğini her zaman ayıt edilmiyor- nerde duracağını bilememenin karasızlığı- bir türlü tutturulamıyan mesafeler. Satrançtaki ezber açılışlar gibi, ama burda bir türlü esas oyuna geçememe beceriksizliği, devamlı açılış oynayıp yarım bırakılmış oyunlar gibi. Evet haklısınız bir eğretilik var.

    YanıtlaSil
  12. İşte bu beni deli ediyor. Çok sevdiğim birine merhaba demekle oradan öylesine geçen ve halini hatrını hiç merak etmediğim birine de aynı şekilde merhaba nasılsın demek. Evet elbette söyleyiş biçimimiz içimizi yansıtır ama ne kadar çok yüzeysellik içinde yaşıyoruz. "merhaba nasılsın"lar, "iyiyim sen nasılsın"lar aslında hiç de umursamamalar falan filan. bunun çözümü yok elbet. Bu alışkanlıklara sığınıp gitgide nasıl da yapay olduğumuzu farkedememek benim derdim...

    YanıtlaSil
  13. O kadar yalnız ve sahteyiz ki, kendimizi böyle olmadığımıza inandırmaya çalışıyoruz. İlgiliyiz konu komşuya, eşle dostla demek için sahta gülümsüyor, köfte ister misin diye soruyoruz.

    Şahsi fikrim, soran insan aslında vermeyi reddeden insandır. Verecek olan sormaz.

    YanıtlaSil
  14. Kendimizi öyle çok kandırıyoruz ki artık ne hissettiğimizi bile bilmiyoruz durup düşünmeden. Herşey otomatiğe bağlanmış gibi olup bitiyor.
    Ve tüm bunların adına nezaket diyoruz. Ne tuhaf...

    YanıtlaSil
  15. Askolsun Kedicim! Adam icli kofte teklif etmis, insan peki demez mi. Ya da ben yemem ama du bi blog dostlarima soriyim belki onlardan isteyen vardir demez mi?

    Bak cok canim cekti simdi:)

    YanıtlaSil
  16. Ayıp etmişim vallahi :) Ama merak etme annecik onlar yine yaparlar gecenin bir vakti. Yakalar alırım bir tabak senin için :)

    YanıtlaSil
  17. dolunay yüzündendir asabiliğin.
    belki başka 1 zaman olsa bu kadar sinirlenmiyecektin...

    YanıtlaSil
  18. Haklı olabilirsin. Zira bu ara tüm deliliğim üzerimde. Kurtkadına bile dönüşebilirim :)

    YanıtlaSil
  19. kurtkarı.. küfür gibi..

    nioha..:D

    YanıtlaSil
  20. Merhabalar iş olsun diye bile olsa yinede durumun bizden iyi. Evde ölsek kokana kadar bizim komşular anlamaz bile. bu arada içli köfteye kimyon koyduklarından bile haberim yoktu...

    YanıtlaSil
  21. ARTİİİİİ: Vallahi sen beni öldüreceksin bir gün :)))

    BOOGİE: Benim komşular da içli köfteden börekten mantıdan fırsat bulurlarsa haberdar olurlar herhalde bizden :D
    Vallahi içli köfte kimyon ilişkisinden benim de haberim yoktu :)

    YanıtlaSil
  22. O adam karanlıkta kaybolurken ama ben hala onun kahkahalarını duyarken dedim öyle :)

    YanıtlaSil