Yağmur böyle yağarken;Sabahki "geç kaldım" telaşını, dağılmış ve bir türlü şekle girmeyen saçı, ıslanmış pantolon paçalarını, masanın üzerindeki bir parmak tozu, beklenen ama bir türlü gelmeyen çayı, sabah sabah bağıran o adamı ve sabah sabah onun karşısında ondan daha fazla bağıran kadını, iş kaçkınları nedeniyle üzerime yığılan işi kim umursar...
Yağmur böyle yağarken insan ancak;
O telaş arasında birden görüverdiği gökkuşağını, sıcacık çıtır simitlerin kokusunu, eli yana yana tüm koridor boyunca taşıdığı mis kokulu çayı, gülümseyen insanlarla çevrelenmiş oturmayı, sıcak odada usul usul yağan yağmura bakan gözlerini ve sebebini ancak ve ancak yağmura bağladığı huzurunu umursar...
23 kişi demiş ki;:
Ayne katılyoırum.
Dün de ben öyleydim.
Oğlumu okula götürüp eve dönene kaadr sırılsıklam oldum ama o ıslak toprak kokusunu uzun uzun doldurdum ciğerlerime...
İnsan, etrafa hayat tarafından baktığında nasıl da değişiyor görüntüler değil mi?
keşke herkes böyle düşünse ve hissetse demekten alamadım kendimi.. iki gündür yağmur var İstanbul'da ve ben kim umursar derken etrafımda sadece olumsuzlukları umursayanları görmek hiç zevkli değil. duygularıma tercüman olmuşsun:))
Ne kadar kalıplaşmış düşünüyorum. İlk yazdığın paragrafa tamam işte aynen böyle düşünüyorum diyecekken, ikinci paragrafın bana işte böyle olmalı aslında dedirtti. Bakış açısı işte, ne kadar kötümserim.
Çukurovanın bereketli topraklarınada yağdı yağacak .Yağmur bir yağsaydı ve bu karamsar hava yerini huzura bıraksaydı ve bende odamda çıtır simitle sıcacık çayın keyfini çıkarsaydım ..:)
Sağ gösterip sol vuran bir yazı olmuş..
Yağmurda yünlü kumaşlı pantolonla ıslanmayı sevmiyorum, kurumaya başlayınca o yün kokusu insanın burnua burnuna tehdit gibi geliyor.
Yağmur yağarken, yıllardır yapamadığım bir hayalim bu,öğlen vakti evimde kitabımı alıp üstümde battaiye ile koltuğa kıvrılıp okumaya çalışırken uyuyakalmak istiyorum.
iki gündür hey ne güzel kırmızı şarap vakitleri bunlar yahu işe gitmenin ne alemi var deyip işe gidiyorum. Çok kötüsün yahu niye durduk yerde gözüme soktun ki...
Ben bu sabahın şiddetli yağmurunda koca bir termos çayla elimde Bukowski oturdum pencerenin karşısına, gelen azıcık ışıkta okudum durdum, arada camı açıp toprak kokusunu içime çektim. Simit kokusu da olsun isterdim tabii ortamda ama mümkün olmadı.
Şemsiyesiz yürüyüşlere o zaman! :)
Harika,harika...
Kocaman gülümseme beliren yüzüm,yazından bulaşan huzur yüzünden...
NİLLY: Sabah telaşla başladım güne ama sokağa çıkıp yağan o sakin yağmuru ve başımı kaldırdığım da beni her defasında şaşırtan gökkuşağını görünce "bu kadar güzel bir güne bu telaş hiç yakışmıyor."dedim :)
OWL: Baze kötümser oluyoruz hepimiz. Ama uzun zamandır hayata uygulamaya çalıştığım bir şey var. Kötümser gördüğün anda güzel şeylere başını çevirmeye çalışmak. Çok zor görünmüştü bana. Ama imkansız değil. Çünkü güne ancak nasıl baktığımız yön veriyor.
ATEŞ BÖCEĞİ: Çukurovanın bu bölümüne sakin ve tatlı bir yağmur yağdı bu sabah. Yağmur insanın içine nasıl ferah bir nefes dolduruyor. Ve bunu hep yapıyor. Belki o yüzden bu kadar çok yağmur aşığı var etrafta...
VLADİMİR: Bunu bir kez yaptım. Müdürüme dedim ki; "ben eve gidip battaniye altında bu yağmurlu günün keyfini kitabımı okuyarak, bir kez de olsa, çıkarmak istiyorum." Güldü. ama izni kopardım. İnan bana insan yaşadığını hissediyor. Bir kez bile olsa iş zamanı kaçmak lazım. Hayattan ve yoğun çalışılarak geçirilen günlerden bir öğleden sonralık izin almalı...
KAPTANZADE: Dostlar ne içindir be Kaptan bazen bazı şeyleri insanın gözüne sokmak için :)
LUDMİLLA: Kıskandım ama ben şimdi... Bukowski ah ne çok yakışır yağmura...
DELFİNA: Harika birini gülümsetmek, üzerine huzur bulaştırmak... Ben de gülümsedim...
"Yeşile" bakan bir ofisteyim Fulya:) Mis gibi yağmur yağıyor.. Kocaman camları var odamızın... Tümünü görüyorum pıtır pıtır dökülen damlacıkların.. ve sadece 5 dakika sonra sade kahvemi alıp bahçeye çıkacağım.. tek bir sigara olacak elimde.. "yeşile" uzatıp gözlerimiii seni düşüneceğim.. tabii sonra aklıma başka şeyler de gelecek ama...ilk düşündüğüm sen olacaksın ARKADAŞIM:)
P.S. Sabah da mis gibiydi yağmurun hissettirdiği bana.. Simit aldım ve çıtır çıtırdı:) YEDİM HEPSİNİ:)
Seni seven arkadaşın Karoshi... dermişim:) Cuma mektupları yazmayabilirsin.. biz yazarız işte ama böyle:) muckssssssss
Sen hep benim içimi ısıtıyorsun...
Yağmurunu ödünç alabilir miyim bugünlük..
Elbette... ferah ferah yağsın üzerine... Nefes al, hissedeceksin :)
Kliniğin camını açtım şöyle bir yağmur kokusu girsin diye...MMMMMmmm mis gibi bir ferahlık doldu içeri. Çayımı alıp fakültenin dışına çıkıp, çatının altına sığınarak olsa da seyrettim yağmuru, şırıl şırıl yağışını, ormanları düşündüm...en derin köşelerini yağmur orda nasıldır kim bilir?
Ben de bir ormada bir ağaç kovuğundan izlemeyi isterdim yağmuru. Yapraklardan kayışını, ağaçları canlandırışını görmek ne masalsı olurdu kimbilir?
Yağmur arındırır ruhu..Bende severim çok.
Henüz Ankaraya bu yıl istedğimi yağmur yağmadı.
Kaptanzade ile Vladimir'in isteklerini butun hucrelerimle paylasiyorum.. ekimden beri yagmur yagiyor Roma'da.. oglen vakti battaniye, kitap, hatta once mercimek corbasi ve EVDE OLMAK, aksam kirmizi sarap, sicak oda, sicak sohbet istiyorum..
aslinda cayla simitte cok ozledigim birsey.. Hangisini secsem acaba..:-))
BRAJESHWARİ: Dün hem üzerime hem de ruhuma yağdı. Bugün ise tembel bir güneş var gökte.
MEHTAP P.G: Hayatın içinde koşturup duran bizlerin kurmayı en sevdiği hayal bu galiba. Ve hepimizin bu hayalinin içinde kitapların geçiyor olması beni çok mutlu ediyor.
Yağmur böyle yağarken; insan sıcacık yorganının içinde sevdiğine sevgiyle sarılmak da isteyebilir.
Evet, belki bazen...
Singamaraja reading your blogs
Yorum Gönder