20 yıl sonra yine yaptım. Yine yağmurda dolaştım. O usul usul yağarken ben ve bir başka deli daha boş sokaklarda dolanıp durduk. Umursamamayı özlediğimi farkettim. Yağmurdan kaçan bir kaç insanın garip bakışlarını umursamamayı, hasta olma ihtimalini umursamamayı, pantolon paçalarının çamur olma ve berbat görünme ihtimalini umursamamayı, arkadaşlarımın "sen çıldırdın mı bu kadar yağarken dışarıda ne işin var" demelerini umursamamayı... O sokaklarda acelesiz adımlarla yürürken yanımdaki deliye uyduğum için ne kadar da doğru yaptığımı düşündüm. Ve insanın her zaman kendisinden daha da deli bir arkadaşa sahip olması gerektiğini....
İnsanız ve ne kadar garibiz. Hep geleceği kollayıp bugünden vazgeçeniz. Ben bugün yeniden o tasasız, gelecek kaygısız insan olmayı becerdim. Yeniden, istediğim her zaman, kaygıyı çöpe atabileceğimi öğrendim. Ve bir de hep akıllılara uyularak yaşanmış bir yaşamın aslında her zaman doğru olmadığını ve delilerin dünyayı cennet kıldıklarını...
RESİM: Maurice Brazil Prendergast
25 kişi demiş ki;:
Akıllılar masalında kendimiz olmak..
Yine aldım bardağımı elime uzattım penceremden duşarı düşen damlalar benim kısmetim olsun...
Selamlar..
O akıllıların dünyası aslında ne kadar da sıkıcı ve kısıtlayıcı. Zaman zaman deliliğin dağlarında dolaşmanın ruh sağlımızı korumak açısından faydası olduğu inancındayım :)
ben şimdiye kadar hiç şemsiye kullanmadım, yeterince deli sayılır mıyım dersin :)
Deliliğini hiç kaybetmeyene selam olsun :)
Dünya "akıllılar"dan çok çekti şimdi delilere ihtiyacı var, ne dersin?
yarım akıllı olmayalım da topyekün, kimimiz deli kimimiz akıllı idare eder gideriz bence ;)
Aman aman yarım akıllılık daha tehlikeli. Böyle idare eder gideriz. Hem kimimiz akıllı kimimiz deli denge sağlanıyor :)
Ne varsa delilerde var, herkesin bir deliye ihtiyaci oldugu dogru Kedicim, hem akilli oldukta ne oldu, bundan sonra biz daha SIK uyalim onlara:)
Sevgilerimle
Daha sık uyalım ve daha sık hayatın keyfini çıkaralım :)
Ne güzel. Bunu başarmayı ben de çok istiyorum kediciğim, hayat o zaman daha yaşanılası oluyor.:)
Bir gün yağmur hafif hafif yağarken, öyle çok uzun değil, kısacık bir yürüyüş yap. Şemsiye almadan elbet. İnan bana o gereksiz kaygı tasa yağmurla birlikte akıp gidecek üzerinden...
kedicim
zaten bu hayat akılla yaşanacak gibi değil ki.Aklın kanatlarını yakıp özgürleşmek en güzeli onun için de bir kaç deli arkadaş gerekli.Ya da akıllıları kendine uydurmalı.Çocuklar gibi durup dururken el çırpmak bile sinerji yaratıyor çevrede.sevgilerimle dilek
Aklın o kuşkucu ve temkinli halinden yoruluyoruz asılında bence. Bu yüzden zaman zaman onu bırakıp dalmalı hayatın içine dolu dizgin...
biri beni mi çağırdı? :)
utanmıyosunuz bu kadar insan bi araya gelmiş beni çekiştiriyorsunuz :P
şaka bi yana çok beğendim yazını, içinde biraz da olsa delilik olan herşeyde, mutlaka bi tat vardır, sadece deliler hayattan keyif almasını bilirler çünkü..(ben her zaman alamasamda tabi:s )
"içinde biraz da olsa delilik olan herşeyde, mutlaka bi tat vardır" kesinlikle katılıyorum bu söze Rapunzel DeliRapunzel :) Keyif alamadığım zamanlarda sıradan şeylerin en delice yanlarına bakarım ben. Ve çoğu kez işe yarar.
Delilik Tanrı'nın bir armagani demişti Nilambara...Öyle bence de...Yapmalı böyle, insan hafifliyor.. Belki de bunu abartip, bir liste yapmalı..Asla yapmm dedikleri listesi... Delirmek için, o zaman ne kaygı ne tasa kalır işte..
Bende o yağmurda seninle olsam, aynısını yapar eşlik ederdim sana..Hatta suları ayağımızla üstümüze atma deliliğine bile varabilirdi bak bu:)
ben de bende size katılırdım, tum kıyafetlerımın ıslanması pahasına, hatta düz fonlu saclarımın, kıvır kıvır olması ıhtımalını bıle hıce sayarak..
buralarda da yuruyorum ben, kımı zaman semsıye ıle kımı zaman damlaları hıssederek.. şıpşıp vuruyorlarya semsıyeye, oda cok hosuma gıdıyor.. aslında onemlı olan onları hıssetmek, duymak, dokunmak ve sevmek:)
ne hırslar,ne pısmanlıklar ne yasanmıslıklar bızı buralara getırdı.. hersey olması gerektıgı gıbı oldu.. ve ben suanda sana bunları yazıyorum hepsı bu.. bı oyun gıbı.. kader mı bu. bılmem.. ama ogrenıyorum yavas yavas.. kesfederek..
tesekkurler:)
bna bunları yazdırdıgın dusundurdugun hıssettırdıgın ıcın.
sevgilerimle,
pırıltılı cadı..
Hep geleceği kollayıp bugünden vazgeçeniz... sabırlı olmak lazım dimi..
bu arada selam.. uzun zamandan sonra uğradım, bi el edim dedim..:))
Semsiyesiz hayati secen zir delilerden biri de benim. Tropik iklim de bile inatla -hala- semsiyesizim. Kullanmayi sevmemekle ilgili degil, islanmayi seviyorum ben de. Ama itiraf edeyim, oyle deliler gibi yagarken pek ortalarda dolasamiyorsun burada, kac kac kac!
Bugun mesela golf topu buyuklugunde doluya (?) donusuverdi yagmur bir anda. Yagmura bile guven yok burada kedicim, sorma gitsin...
BRAJESHWARİ: Çok doğru bir söz bu: "Delilik Tanrı'nın bir armağanı" Şu liste işi kafama çok yattı. Yapacağım bunu ve her maddeyi tek tek uygulamaya alacağım :) Harika bir fikir. Çok öperim seni Canım Burcu'm.Not: Belki bir gün yağmurda ıslanırız ikimiz ne dersin suları atarız ayağımızla. Sonra bir fincan kahve eşliğinde güleriz halimize :)
PIRILTILI CADI: Ben teşekkür ederim asıl. Aklındakileri okumama üzerinde düşünmeme ve birlikte çoğalmaya fırsat verdiğin için.Sevgilerimle :)
ARTİ: İyi yaptın Arti'ciğim. Kaybolma ortalardan :)
TURKUAZ DENİZ: :) dolu yağarken bir kez yürümüştüm. Dayak yemiş gibi geldim eve sonra :) Biz doluda değil de yağmurda yürüyelim en iyisi :)
kenardan sıvışsam?
kenardan sıvışsam?
usul usul yağmur. en güzel bir şeydir ki..
huzur verendir. nefes verendir. şenliktir...
ARTİ: Nasıl istersen :)
USUL USUL: Şenliktir evet sessiz bir şenlik. Görebilene elbet...
"Umursamamayı özledim" demişsin ya, benim de umursamamayı öğrenmem gerek :))
Başka türlü huzur yok be Alice. Bunu öğrenmek gerek...
Yorum Gönder