10 Şubat 2011

vedalara dair...

Hava bahar gibi biraz. Ama sen öyle değilsin. Sen daha çok hüzünlü bir sonbahara benziyorsun bugün. Birazdan dökeceksin tüm yaprakları. Sonra çöpçüler gelip süpürecekler. Sanki o yapraklar hiç yeşil olmamış gibi hatta o yapraklar bütün yaz mevsimi boyunca güneşi doya doya içmemişler gibi yok olup gidecek. Evet evet sen bu günlük güneşlik günde sarı bir sonbahar gibisin.

Sen bilmiyorsun ama ben bu sabah perdeleri açtığım vakit; tamam demiştim. İşte bu bir başlangıç. Ama sen perdelerini açmamışsın bile. Güneşi kaçırmışsın. Sonra o masmavi göğü, ılık ılık içine dolan havayı. Ve daha pek çok önemli şeyi. Gitmesine izin vermişsin içindeki pek çok şeyin hatta. Kalın bir duvar örmüşsün bir de.

Ben yoruldum artık o duvarı tırnaklarımla kazımaktan. Elimde bir avuç kumla böyle kalakalmaktan. Seslenip seslenip sesimi duyuramamaktan. Koşup koşup bir yere varamamaktan. Güneşli gözlerle uyanıp eteğimde sarı yapraklarla dönmekten.  Seni kazanmaya çalışmaktan. Dengemi kaybetmekten. Ve hiçbir zaman bilememekten.

O yüzden ben artık gitmeye karar verdim. Kendi baharımı görmezden gelip hep sonbahar yaşamanın budalalık olduğuna da... Sen öylece dur orada. Bildiğini oku sonra. Çünkü ben öylece durmayacağım burada. Ama bildiğimi okuyacağım ben de...


Fotoğraf: Life

9 yorum:

  1. ''... Sen bilmiyorsun ama ben bu sabah perdeleri açtığım vakit; tamam demiştim. İşte bu bir başlangıç. Ama sen perdelerini açmamışsın bile. Güneşi kaçırmışsın. Sonra o masmavi göğü, ılık ılık içine dolan havayı. Ve daha pek çok önemli şeyi. Gitmesine izin vermişsin içindeki pek çok şeyin hatta. Kalın bir duvar örmüşsün bir de...''
    Kaybettiğim Joker'imin dilinden okudum kendim için tam burayı.
    Siz hep böyle yapıyorsunuz. Yüreğime dokunuyor, onu sıkıyor, acıtıyorsunuz. :(

    YanıtlaSil
  2. Benim de acıyan yüreğime ses oluyorsun bugün. Neden bilmiyorum dudağımın kenarında küçücük gülümsemeyle çok acıdı dediğim bir gün yine:(

    YanıtlaSil
  3. Acı da verse bazen veda vakti gelmiş olur, yapraklar gibi yok olma zamanıdır, birinin hayatından. Ne zor ama ne gereklidir o anda veda edebilmek. Gittiğin yerde huzur bulabilmen dileğiyle...

    YanıtlaSil
  4. Bu gitmelere karar vermek çok zor. Kimi zaman insanın kendi iyiliği ve huzuru kimi zaman da kalan kişinin iyiliği adına verilen bir kararla. Her şekilde zor. hele kararın sonrası ilk zamanlarda çok can yakıyor. Vedalar olmasa olmayabilse keşke ...

    YanıtlaSil
  5. bazı kararları almak üzse de acıtsa da kararı almak adına güzel...ve insanın ne yapacağını bilmesi, kendi için bildiğini okuması daha da güzel

    YanıtlaSil
  6. "Ayrılık nedir ki bacım, değil mi ki bir göz yoksulluğu..." demiş Ali Kamil Ateşoğulları.
    Ayrılığın her çeşidi üzüyor beni, ama kararsızlık daha da yıpratıcı biliyorum.Dokundu yüreğime yazın. Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  7. Tam da senin anlattığın gibi bir durum içinde, sesimin çarpıp geri döndüğü o koca duvarı tekmelemekten vazgeçip aynen senin gibi bildiğimi okumaya karar vermeye çalıştığım şu zamanlarda yine duygularıma tercüman olmuşsun. Demek yanlız değilmişim.

    YanıtlaSil
  8. ELKADARBİRKADIN: Ama ben üzülüyorum sizi üzdüğüm için.

    NEHİR İDA: Ben gerçekten üzülüyorum siz üzüldüğünüzde. Neşeli şeyler yazayım istiyorum ama insanız işte bazen acı çöküveriyor üzerimize.

    ASLISIN: Zor ama kalmak daha zor bazen.

    SİSHYPHOS: Vedalar hep oldu olacak da. Sonumuz bile bir veda değil mi hayata.

    AYNUR: Bazen evet...

    AYSEMA: Zaman zaman bunlarla yüzleşmek gerek. Bir karar verip arkasında durmak belki de daha sonra daha mutlu daha iyi olmak için şart.

    GAMLI BAYKUŞ: Aynı gök altında nefes alıyoruz ya aynı duygularla çarpıyor yüreklerimiz.

    ÖZLEM ANNE: :) Bakalım önümüzdeki günlerde göreceğiz doğru olup olmadığını. Ama en azından kararsızlıktan iyi.

    YanıtlaSil