14 Eylül 2012

yalvarırım susun...

Size de olur mu böyle? Bazen etrafınızda konuşulan her kelime iğne gibi teninize saplanır, en sevdiğiniz şarkı gürültü gibi gelir mi size de? Ben bugün bu haldeyim. Evimin salonunda oturmuş sonbaharın tadını çıkarmak istiyorum. Sessiz oturmak, bir kitabın içinde yok olmak, unutmak ve bir süre hiçbir şey düşünmemek istiyorum. Bu kadar yorgun olmak ve bıkmak hayra alamet değil. Bu olsa olsa yaşlandığımın emaresi. Başka şey değil.

Hayattan bir gün çalabilsek güzel olurdu böyle zamanlarda. İş yerinden tek kelime söylemeden çıkabilsek, eve geldiğimizde kimse sormasa "neyin var" diye, konuşmak istemediğini anlasa arkadaşların ve yüzüne bakınca susmaları gerektiğini anlasalar ne güzel olurdu. Ama bütün bunlar imkansız. O nedenle bahaneler, yalanlar bulup kaçıp gitmekten başka yol bırakmıyor sana hayat. Ama bunu yapmayacağım. Yalan söyleyip de günün tadını çıkarmanın imkanı var mı? O nedenle katlanmak ve akşamın gelmesini beklemekten başka yolum yok.

Akşamüstünü hayal etmek bile kaslarımı gevşetiyor şu an. Pijamalarımı giyip sessizce bir saat uyuma fikri, sonra uyanıp mahmur mahmur evin içinde dolaşmak, güzel bir yemek yemek, ince bellide bir bardak çay alıp balkonda oturmak, ağaçların rüzgarın arasında dolaşmasını izlerken başka hiçbir şey düşünmemek. 

Çok acayip benim kadar insanları seven birinin bazı günler onlardan tek birini bile görmeye tahammül edememesi.  Çok insanla çok şey konuştuktan sonra böyle oluyor galiba? Onlarla konuşmaktan kendimle konuşmaya fırsatım kalmamış oluyor. Haydi burada bir kişisel gelişim geyiği yapayım da şöyle diyeyim, kendi içimdeki diğer "ben"i ihmal etmiş, şımartmamış oluyorum. 

Sebebi ne olursa olsun, benim bugün yalnız kalmaya ihtiyacım var. Sessiz sessiz durmaya. Okumaya. Hayattan kopmaya. Umursamamaya. Kaçıp saklanmaya. İşte bu tip şeylere ihtiyacım var. Ama hala burdayım. Hala etrafımda çok sayıda insan. Hala çok fazla kelime, cümle. Aklımın, ruhumun sessizliğe ihtiyacı var...

Fotoğraf: Altıncıcadde

6 yorum:

  1. Buna sonbahar etkisi demeliyiz yaşlanmak yerine(: bi an önce evime gitmek sitiyorum bende.ama dağınık odam huzurumu kaçırıcak.yine de pijamalarımı giyip çayımı demleyip işlerimi tek başıma yapmak hiç konuşmamak istiyorum..buna aldırış edilicek mi evde sence?

    YanıtlaSil
  2. Bana da oluyor böyle. Hatta o kadar yoğun bir sıkıntı hali veriyordu ki, otobüsta insanların seslerini duymamak için müzik çalar aldım kendime.

    YanıtlaSil
  3. Zannederim insana olan bu haller hayvanada, ağacada, dünyaya da oluyor. Mesela dünya bizsiz kalmak istemez mi diye düşününce eminim buna ihtiyaç çok duyuyor. Ne çok mırıldanıp mızmızlandık onun yüzeyinde. pijamasıda yok zavallının ama yinede çırılçıplak bir yorgunluk deresinde, çölünde, dağında, mülteci göçebe evinde.

    şimdi böyle yazınca ne çok yorulmuş haller içinde bu muammanın çeşit çeşit aktörleri demekten alamıyorum kendimi. Çayı siktir ettim rakı içmeli galiba diyorum serseri serseri.

    Bak serseri bile moduna girse insan, yinede önden açık iki düğmeli pijamasına mecbur oluyor. Çok yorulduk çooook. Emekli olalım lan. Olalım traş losyonumu satayım.

    YanıtlaSil
  4. Özellikle bir sevgili varsa işin içinde, bu (bence) çok doğal ve haklı isteği anlatmak çok zor. İlla kendisiyle ilgili bir sorun olduğuna hükmediyor karşı taraf. Oysa ki sen sadece yalnız kalmak istiyorsun, kendi düşüncelerini bile sokmamak menziline, anlatması zor, yaşaması rüya bir hal. Öyle işte...

    YanıtlaSil
  5. Böyle anlarda insan kaçacak delik arıyor, anlarım!

    YanıtlaSil
  6. MORGANA: Zaman zaman bir battaniye altında kaybolmak iyi geliyor insana. Dün akşam eve gelince öyle yaptım. Çok sessiz ve çok güzeldi.

    EGEMAVİSİ: Ben ise tamamen sessizlik istiyorum. İnsanlar sanki dur durak bilmeden abuk sabuk konuşuyorlar, uğultudan sağır olacağım sanıyorum.

    KARA KALEM: Dünyanın hali iyice vahim. Eminim bizden çoğu zaman kurtulmak dinlenmek istiyordur. Ama zavallının kaçışı yok.

    BAL SULTAN: Geçen gün bunu bir arkadaşımla konuştuk. Sanırım sevgililer ancak bizim gibi yalnız kalma ihtiyacı duyan insanlardan biri olunca bu sorun yaşanmıyor. aksi halde kendileri ile ilgili sanıyorlar.

    VİNTAGE PEONY: En iyisi battaniye altında sessizce saklanmak böyle durumlarda :)

    YanıtlaSil