07 Kasım 2010

şablon

Kimsenin kimseyi olduğu gibi kabul etmeye niyeti yok anlaşılan ki herkes birbirini kafasındaki şablonların içine yerleştirmeye çalışıyor. Öyle bencil öyle benciliz ki hepimiz, diğerleri kafamızın içinde nasıllarsa illa onları o şekle bürümeye, inatla öyle olduklarını söylemeye hatta utanmadan onları bile öyle olduklarına ikna etmeye çalışıyoruz. Öyle ya tüm dünya bizim beynimizce yaratılıyor.

Bütün işleyiş böyle iken insanlar şu salakça cümleleri kurabiliyorlar: "Neden beni olduğum gibi kabul etmiyorsun?" Ne diyorsun ne diyorsun güzel kardeşim sen? Hele sen bir dön bak bakalım kendine; sen insanları oldukları gibi kabul ediyor musun? Aşık oluyorsun mesela. Karşındakine hayalindeki prensin ya da prensesin kıyafetlerini giydirmeye çalışıyorsun. İyi de adam/kadın öyle değil. Ne yapacaksın? Sonra basıyorsun yaygarayı "vay efendim neden olmadığın gibi davranıyorsun?" Yahu güzel kardeşim, iki gözüm, o olmadığı gibi davranmıyor, sen onu olduğu gibi göremiyorsun.

Bence tüm sorunlar buradan kaynaklanıyor. Kafalarımızdaki arkadaş, sevgili, dost, anne, baba, çocuk şablonları bir silinse vallahi billahi hepimiz ferahlayacağız, rahat bir nefes alacağız. Kimse bizi o saçma sapan şablonların içine tıkıştırmaya çalışmayacak. Herkes şunu bilecek ki kafasındaki özellikler belki bir ya da bir kaç kişide vardır. Ve herkes şunu anlayacak ki o özelliklerin olmazsa olmazlarını en aza indirmek insanlarla bir arada olmayı kolaylaştırır.

Bir deneyin be güzel kardeşim. Azıcık insanları tanımaya çalışın. Saçma sapan etiketleri kaşlarına, gözlerine yapıştırmayın. Biliyorum çağ hızlı, herşey çabuk geçen ve sığ türden artık ama el insaf be kardeşim hem hiç emek vermemek hem  yakın olmak istiyorsun.

10 yorum:

  1. ''Bakılmalara doyulmasın'' zihniyetinde artık İnsanlar.
    Karşıdakinin karakteristik özelliklerine bakılmaksızın yaftalamaya alışmışlar.
    Öğretilmiş olanı bu.
    Sevgi anlamları çok bayağı. Emek dediğimiz çok yorucu, yıkılmaz önyargılar. Ah biz insanlar.

    YanıtlaSil
  2. tümüyle haklısın. ama hayat bu. beklenti olarak güzel ama hayatın gerçeği bu değil. umut etmek de güzel. bunu yazabildiğine göre, bu dünyada senin gibi düşünen insanlar var demektir. o halde, umut var demektir.

    YanıtlaSil
  3. Mevlana'nın bir sözü vardır :

    ''Ne arıyorsan sen O'sun ''
    Aslında insanlarda görmek istediklerimiz olmak istediklerimiz de olabilir ama olamadığımız için onları öyle görme eğilimindeyiz...

    YanıtlaSil
  4. maalesef dünyanın böyle olduğu gerçeği her zaman önplana çıkıyor.
    onlara yaklaşmak için emek vermek gerekiyormuş. ben kendime emek vermiyorum ki onların şablonlarından birisine girmek için uğraşim. bencile bencil olmakta fayda var.
    bloğunuz içerik ve tasarım yönünden oldukça güzel.sevgiler.başarılar

    YanıtlaSil
  5. Blog gezerken okumuştum,çok hoşuma giden bir söz oldu.."KEŞKE YÜREKLERİMİZ, YÜZÜMÜZ OLSAYDI" ne kadar kolay olurdu insanların birbirini anlaması,olduğu gibi kabul etmesi..

    YanıtlaSil
  6. Tam da şu andaki duygyularımın tercümanı olmuşsun teşekkür ederim canım:)

    YanıtlaSil
  7. biri nsan etrafındaki kişileri ya da sevgiliyi seçerkn muhakkak ki bir şablon kullanmalı diye düşünüyorum ben. ancak insanları tanımadan, bir kalıba oturtmanın kesinlikle yanlış olduğu düşüncende seninle hemfikirim.

    okurken büyük keyif aldım. kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
  8. SPES: Sorun da tam burada yatıyor sanırım, emek çok yorucu, hem hazır şablonlar da var. Neden uğraşsınlar, değip değmeyeceğini düşünürken hem de.

    DEEPBLUEEAGLE: Ne yazık ki yaşamın pek çok gerçeği olmasını dilediklerimizle örtüşmüyor. Belki de yapmamız gereken olmasını istediklerimizi en azından kendi küçük dünyamızda oluşturmaya çalışmak.

    GÖK-TÜRK: Evet kesinlikle böyle olma ihtimali var.

    MURAT: Kendinize neden emek vermiyorsunuz?

    CRAZYWOMENROSEMARY: Ama bu çok da problem yaratabilirdi. Çünkü insanların saklamak istediği ve gemlemeye çalıştığı duyguları olabilir.

    ÖZLEM: Ben teşekkür ederim :)

    AYNADAKİ AKSİM: Çok teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
  9. Ise girdim, calisiyorum aman da aman derken hayatin ucunu kacirdim. Ne dogru demissin! Yapistir yaftayi gitsin! Sok kaliba, cikarayim derken kalibi da parcala, icindekini de. Peh... Ben cok bunaldim boyle yasamaktan, bir hava alip gelecek, kacacak delik de yok!
    Sevmedim, sevemedim ben bu cagi da insanlarini da. Dikenli dilli, dili degilse gonlu, gonulsuzlugu; kabaligi.

    YanıtlaSil
  10. Pek çoğumuz sevemedik bu çağı, hızı, kalıpları. Ama kurtuluş yok. Ya kaçıp saklanacaksın. İnsansız yaşayacaksın. Ya da katlanamayacak ama yine de katlanır görüneceksin.

    YanıtlaSil