28 Aralık 2016

acıyı fon yapmak

İnsanoğlunun iç dünyasını anlamak mümkün değil. Nasıl bir halet-i ruhiye ile hareket ettiğini, hareketlerinin sonuçlarını düşünüp düşünmediğini ve eğer tepki alırsa bu tepki karşısında nasıl hissedeceğini bilmek zinhar mümkün değil.

Zaman zaman facebook'ta rastlıyorum, insanlar ölmek üzere olan anne babaları ya da dede ve nineleriyle selfie yapıyorlar. Hatta henüz ölmüş bir yakının başında poz vermiş olanına bile rastladım. Çok acaip.

Tam artık hiçbir şeye şaşırmam diyorken sabah gördüğüm haber şok etti beni. Hanımefendiler yanmış, yıkılmış bir kenti selfilerine fon yapmışlar ve o yıkıntıların önünde gülümseyerek poz veriyorlardı. Neden? Tarihin içinde mi yer almak istiyorlar, o ana tanık olduklarını diğer insanlara anlatma ve kelimelerinin yetersiz kalacağı bu acıyı bir de görselle destekleme peşindeler mi? Anlamak mümkün değil bu ruh halini.

Merak ediyorum ne zamandır başkalarının acısı sadece seyirlik bir malzeme? Biz tuzu kurular için gazetede bir fotoğraf, ekranda bir kaç saniyelik görüntü mü artık bütün bu acılar?  Bu insanlar o fotoğrafları çektirirken hiçbirinin mi aklına gelmedi "Durun biz ne yapıyoruz? Burada kıyamet kopmuş, insanlar ölmüş, evleri yıkılmış, belki şu an tam olarak bastığımız yerde bir bebeğin parçalanmış cesedi bulunmuş, tüm bu topraklar kanla, gözyaşıyla ıslanmış. Ayıptır yapmayalım" demek.

Ben şuna inanırım acılar da mutluluklar da kentlerin, binaların, eşyaların üzerine siner. O kentin üzeri mutlaka acıdan bir atmosferle kaplanmıştır. Binaların her bir tuğlası çığlık çığlığadır. Peki bu gülümseyen kırmızı dudaklar hiç mi hissetmediler bunu? Bu kadar mı kendi içlerine dönük yaşıyorlardı ki her şeye kulakları, kalpleri, gözleri kapalıydı? Gerçekten anlayamıyorum. Dakikalarca baktım fotoğraflara anlayabilmek için ama olmadı...

Şimdi, bütün bu tepkilerden sonra, bu insanlar ne yaptıklarının farkında olacaklar mı? Vicdan ve merhamet duygularını yitirmiş bir dünyada yaptıklarının normal olduğunu mu savunacaklar yoksa bütün bu tepkiler onların kollarına atılmış bir çimdik gibi "kendinize gelin" uyarısı mı olacak? Bunu gerçekten merak ediyorum.

Fotoğraf ve Haber: Hürriyet

6 yorum:

  1. Düşüncelerinize katılmamak mümkün mü?
    Biraz duyarlılık... Nasıl da ihtiyacımız var.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Duyarlılık ne zaman ve nasıl kayboldu bilmiyorum ama şunu biliyorum her birimiz kendimizde düşeni yaparsak eğer yeniden ortaya çıkacaktır. Yok olmadı çünkü sadece kayıp. Bu de bulunabileceğini göstermez mi?

      Sil
  2. bazen neden bunca acı diyorum kendime, bu tip şeyler gördükten sonra artık bir şey söyleyemiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben gerçekten dünyanın nasıl işlediğini, nasıl bir mantığı olduğunu ve insanların nasıl bir dürtü ile hareket ettiklerini artık anlayamıyorum.

      Sil
  3. Hayat timeline mantığına döndü herkes kendini bir yere koyup nesneleştirmek istiyor. durum vahim.

    YanıtlaSil